Reportaże - Fakty Kaliskie

kontrast:
wielkość czcionki:
A- A+
Dzisiaj jest: 25 lipiec 2017 Godzina:
imieniny: Walentyna, Krzysztof

Wyszukiwarka

Formularz kontaktowy

Skontaktuj się z nami

Top Baner

Reportaże

Pasja, która zaprowadziła go na spotkanie ze świętym

Wizycie papieża Franciszka towarzyszą nie tylko tłumy wiernych, młodych ludzi z całego świata. Na każdym kroku wspominany jest święty Jan Paweł II. Nie tylko jego słowa, ale także wizerunek. Jedno z najpopularniejszych zdjęć portretowych Jana Pawła II zrobił Grzegorz Gałązka, który mieszka w powiecie kaliskim. Jego historia udowadnia, że warto marzyć. Nie ważne jak śmiałe są to marzenia. Najpierw wymyślił, że zrobi album o Monte Casino, później, że będzie fotografować Jana Pawła II. Oba spełnił. Jak mówi dzięki temu fotografowanie jest nie tylko zawodem, ale i pasją. Przy okazji wizyty papieża Franciszka w Polsce przypominamy rozmowę z Grzegorzem Gałązka, autorem portretu beatyfikacyjnego Papieża Polaka. Fotograf w 2012 roku odebrał odznakę „Zasłużony dla województwa wielkopolskiego”. Wtedy w rodzinnym Przespolewie spędził zaledwie kilka godzin, ale znalazła też czas, by udzielić wywiadu naszej redakcji.

Rozmowa z Grzegorzem Gałązką z Przespolewa, który jest autorem zdjęcia beatyfikacyjnego Papieża Polaka

Agnieszka Walczak: Fotografowanie to świadomy wybór, czy przypadek?

Grzegorz Gałązka: Jak miałem 8 może 9 lat wujek podarował mi pierwszy aparat. To był „Druh”. I tym aparatem, tam był 16 klatek, zrobiłem bez światłomierza, tak na wyczucie, przeglądając tylko instrukcje od filmu, zrobiłem pierwsze zdjęcia. Wyszła połowa. I to mnie zaczęło fascynować. Potem wuja podarował mi Smienę a to był wtedy bardzo dobry aparat i nim zacząłem robić nawet zdjęcia na ślubach. Tym sposobem zacząłem na fotografii zarabiać. Zabawa zaczęła mnie wciągać. Kupowałem coraz lepsze aparaty. Stałem się członkiem kaliskiego Klubu Fotograficznego „Amator”, którego nawet byłem wiceprezesem. 

AW: Skąd pragnienie by fotografować Papieża?

GG: Zaczęło się od opowieści mojego dziadka, który walczył pod Monte Casino z Armia Andersa. Zaraził mnie miłością do tego miejsca i chęcią zrobienia albumy o nim. To dziadek zaraził mnie miłością do Włoch. Później wybrano Karola Wojtyłę na Papieża i doszło pragnienie by fotografować i jego. Z taką myślą wyjechałem. To była pielgrzymka, którą zorganizował ksiądz infułat Piotrowski. Z tej wyprawy już nie wróciłem. We Włoszech zostałem trochę nielegalnie. Był rok 1984. Nie mogłem wrócić do kraju, choć tęskniłem za nim za rodziną. Przyjechałem dopiero po zmianach w ’89. Album o Monte Casino wydałem dopiero niedawno. Bo mimo że przede wszystkim zająłem się fotografowaniem Papieża tamta myśl i pragnienie wciąż było we mnie żywe.

AW: Kiedy zrobił Pan pierwsze zdjęcie Papieżowi?

GG: To był rok 1979 i pierwsza pielgrzymka Ojca Świętego do Ojczyzny. Ja pojechałem do Gniezna. Jako pielgrzym oczywiście, ale z aparatem, z magnetofonem i tak się zaczęła moja przygoda fotografowania Papieża. Potem musiałem odbyć służbę wojskową, która trwałą 2 lata, ale cały czas myślałem żeby pojechać do Włoch, do Rzymu. Udało się w 1984 roku.

AW: Pojechał Pan do Rzymu i jak udało się zdobyć akredytacje, zezwolenie na robienie zdjęć Papieżowi z bliska. Przecież nie dostaje jej każdy?

GG: Jeżeli się ma marzenie i próbuje się do tego dążyć,  realizować to musi się udać. Ja miałem ogromne marzenie żeby fotografować Jana Pawła II i po jakimś czasie to się zaczęło spełniać. Pierwsze zdjęcia, które zrobiłem Papieżowi nie nadawały się publikacji. Jednak po kilku miesiącach, już pod koniec 1985 roku doczekałem się i zobaczyłem fotografie Jana Pawła II, mojego autorstwa w prasie. I od tego czasu mogę powiedzieć, że żyję z fotografii i fotografia jest też moją pasją. Od tamtego czasu jestem fotografem akredytowanym przy Watykanie.  

AW: Liczył Pan ile zdjęć Pana autorstwa zostało opublikowanych?

GG: Nigdy mi się to nie udało. Około miliona razy nacisnąłem migawkę. Oczywiście nie wszystkie zdjęcia, które zrobiłem zostawiłem. Większość została skasowanych. Wiem, że jest ponad 80 albumów z moimi zdjęciami. I są to zazwyczaj indywidualne publikacje. W sumie w większości krajów wydałem albumy związane z Papieżem czy też życiem Kościoła. Czasami moje fotografie pojawiają się w prasie. Są to  pojedyncze zdjęcia, nieraz reportaże. To zależy jaka jest gazeta, jaki jest  temat. Większość zdjęć mam zrobionych na diapozytywach. Lubię robić zdjęcia czarno-białe, które sam wywołuje, opracowuje. Z negatywu kolorowego mało korzystałem. W większości jednak ze slajdów.

AW: Kiedy i w jakich okolicznościach zostało zrobione zdjęcie beatyfikacyjne Jana Pawła II?

GG: Było to zdjęcie zrobione podczas wizyty Jana Pawła II w jednej z rzymskich parafii. Dokładnie było to 19 lutego 1989 roku . W tamtym czasie Jan Paweł II popołudniami wizytował jeszcze rzymskie parafie. To  było to spotkanie z dziećmi. Moment kiedy zdjęcie zrobiłem pokazuje Papieża zasłuchanego w pytania dzieci, które na spotkaniu były. Co ciekawe, zawsze robiłem po kilka zdjęć z jednej perspektywy, miejsca. Na tym spotkaniu zrobiłem tylko jedną fotografię portretową Jana Pawła II, o której zapomniałem na wiele lat. W moim archiwum zdjęcie przeleżało ponad 20 lat. Gdybym je zauważył to prawdopodobnie byłoby już dawno użyte w jakimś albumie. Najwidoczniej musiało czekać. Kiedy Watykan ogłosił, że poszukuje portretu beatyfikacyjnego zacząłem przeglądać swoje zbiory. Najpierw wybrałem zdjęcie zrobione pod koniec lat ’90-tych w czasie mszy na Placu Hiszpańskim w Rzymie. Jednak usłyszałem sugestie, że lepszy byłby wizerunek Papieża młodszego. Oglądałem to, co ma w archiwum. Wybrałem 20 zdjęć z nich 10. W sumie przedstawiłem 4 czy 5 zdjęć. To okazało się najlepsze. Być może dlatego, że zostało przeze mnie poddane obróbce, takiej jaka jest wymagana przy wizerunku beatyfikacyjnym. Sama postać Jana Pawła II nie była retuszowana. Zmianie uległo tło. Na oryginale był mur. To musiało być błękitne. I takie zrobiłem. Do tego postać musiała mieć poświatę. To jedyna ingerencja w fotografię.

AW: Jak Pan zareagował kiedy się dowiedział, że to właśnie Pana zdjęcie zostało wybrane na beatyfikacyjny portret Jana Pawła II?

GG: Na początku, przyznam szczerze, w ogóle nie zareagowałem. W czasie mszy beatyfikacyjnej, kiedy zostało odsłonięte, ktoś obok zadał mi też pytanie jak się czuje wiedząc, że to fotografia mojego autorstwa, a ja wtedy nie miałem czasu ani możliwości myśleć o tym. Wykonywałem wtedy swoja pracę, czyli zdjęcia z tej ważnej uroczystości wynoszącej na ołtarze Papieża Polaka. Dopiero potem sobie uświadomiłem, że jest to zdjęcie mojego życia, że już nigdy nie uda mi się wykonać tak ważnej fotografii. To przyszło później.   

AW: W ilu pielgrzymkach Jana Pawła II Pan uczestniczył?

GG: Ja zrobiłem tylko 44 pielgrzymki zagraniczne z Janem Pawłem II, a Jan Paweł II zrobił 104 więc niestety 60 pielgrzymek będzie mi zawsze brakowało

AW: Papież był też w Kaliszu. Był Pan w czasie tej pielgrzymki?

GG: Tak i bardzo się cieszę, że mogłem być w Kaliszu w 1997 roku kiedy Jan Paweł II był w Sanktuarium św. Józefa. Kaliska msza była historyczna. W jej czasie Papież cytował Matkę Teresę z Kalkuty i to potem wiele razy to przemówienie było powielane w mediach. Nie tylko w Polsce, ale i na świecie. Jan Paweł II przyniósł wielką reklamę naszego miasta.

AW: Która pielgrzymka zapadła Panu najbardziej w pamięci?

GG: Dla mnie osobiście najpiękniejsza była pielgrzymka z 1999 roku do Polski. Była to najdłuższa pielgrzymka Jana Pawła II do jednego kraju i druga co do długości dni w ogóle w historii pielgrzymek papieskich. Była druga, dłuższa o kilka godzin do Afryki, ale wtedy Ojciec Święty odwiedził kilka krajów. Ja wtedy byłem dołączony do orszaku papieskiego i mogłem inaczej fotografować niż zawsze. Miałem bliskie dojście do Papieża, nie miałem żadnych ograniczeń. Wtedy zrobiłem najpiękniejsze zdjęcia. I oczywiście niezapomniane było te 1,5 dnia wypoczynku Jana Pawła II na Wigrach. Te zdjęcia są dla mnie bardzo cenne.

AW: Jaki Papież był prywatnie? Miał Pan pewnie wiele okazji, by się z Ojcem Świętym spotkać?

GG: Miałem tę możliwość, przyjemność i zaszczyt zamienić kilka słów z Ojcem Świętym.  Jest to przeżycie nie do opisania. Na początku kiedy miałem możliwość spotkania z Papieżem, to układałem sobie pytania. Kiedy dochodziłem do Papieża zapomniałem wszystko o, co chciałem zapytać a słowa więzły mi w gardle. Potem odpuściłem i udało się dopiero kiedy Jan Paweł II zaczął sam mnie pytać. Wtedy zostałem ośmielony i udało mi się chwilę z Papieżem porozmawiać. Gdybym nie miał aparatu to pewnie nigdy nie byłbym tak blisko Ojca Świętego. Oczywiście były organizowane tzw. audiencje prywatne dla Polaków gdzie można było być bliżej Jana Pawła II. Do roku 1998 to Papież z każdym Polakiem witał się osobiście. A czasami w takim spotkaniu uczestniczyło nawet ponad 1000 osób. Każdemu podawał rękę. Potem zaczęto robić po prostu zdjęcia zbiorowe. Było to mniej męczące dla Papieża. Polaków przewinęło się mnóstwo przez takie spotkania. Za zapraszanie osób z Polski odpowiedzialny był ojciec Konrad Hejmo. I bywało tak, że nie zawsze udało się wszystkich zaprosić a Jan Paweł II się o tym dowiedział, to ojciec Hejmo musiał taką osobę znaleźć i przyprowadzić na następną audiencję.   

AW: Oprócz Monte Casino i Papieża jeszcze jakieś zdjęcia Pan robi?

GG: Ja głównie fotografuje Kościół i jego życie. Zrobiłem album, którego nikt wcześniej i jak na razie do tej pory też nie zrobił  o kardynałach. Wszystkich kardynałów z całego świata. Zrobiłem taki album w 1996 roku. Potem zrobiłem ponownie w 2001 całe Kolegium Kardynalskie. Mam na koncie album o kościołach Rzymy dla wydawnictwa angielskiego. Głównie współpracuję z Michalineum. Bardzo ważnym albumem jest ten najnowszy „Dacie światu wielkiego Papieża”, dlatego że praktycznie Jana Pawła II przepowiedział Juliusz Słowacki w swoim wierszu, ale też błogosławiony Bronisław Markiewicz, który w jednej ze swoich publikacji napisał : „najwyżej Pan Bóg was wyniesie Polaków kiedy dacie światu Wielkiego Papieża”, powiedział dokładnie o Polakach. To jest przepowiednia sprzed ponad 100 laty, kiedy on przepowiedział, że Papieżem będzie Polak. To jest założyciel Zakonu Michalitów.

AW: Nadal Pan fotografuje Papieża, teraz już Benedykta XVI?

GG: Tak. Z nim zrobiłem około 17 pielgrzymek zagranicznych. Nie da się wszystkich zrobić, ale próbuje z nim podróżować.  

AW: Czy Papież Polak budził w Panu inne emocje niż jego następca?

GG: Dla mnie Papież to głowa Kościoła Katolickiego więc każdemu należny jest szacunek. Nie robię takiego podziału, że Jan Paweł II to był Polak. To był Papież dla wszystkich. To samo robi Benedykt XVI. Chociaż każdy z nas powinien się szczycić tym, że błogosławiony Jan Paweł II był Polakiem. Takiej drugiej osoby świat nie miał i myślę, że nie będzie miał. To, co go charakteryzowało, to fakt, że gdziekolwiek pojechał, to zawsze przemawiał tak, jakby z tego kraju się wywodził. Potrafił wejść w atmosferę, w problemy danego narodu. On się przygotowywał przed podróżami. Chociażby jego pierwsza pielgrzymka do Meksyku, którą można nazwać szaleństwem. To kraj ateistyczny, w którym księżą nie kazano nosić koloratek. Wszyscy się spodziewali, że Papież przyjedzie po cywilnemu, z samolotu wyszedł ubrany w sutannie. Od tego zaczął się przełom. Podobnie było z Polską w 1979 roku. Gdyby nie ona zmiany nastąpiły by później i pewnie nie tak pokojowo. Myślę, że nie obyłoby się bez wojny. On prowadził dialog, nie nakazywał. Jeśli chodzi o doktryny Kościoła to tak, był nie ugięty, ale tu chodziło o kwestie wiary. W sprawach politycznych zawsze prowadził dialog.  

AW: Na wniosek władz gminy Ceków Kolonia otrzymał Pan odznakę honorową „Zasłużony dla województwa wielkopolskiego”. Czym jest dla Pana to wyróżnienie?

GG: Tak jak mówiłem wcześniej. Nie rozpoznałem się na zdjęciu beatyfikacyjnym. Zrozumiałem, że jest to zdjęcie mojego życia dopiero później. Jeśli chodzi o to wyróżnienie, też nie byłem przekonany. Uważałem, że mnie się nie należy. Nie mieszkam tutaj. Mam związek z ta ziemią, z tym terenem. Zawsze o tym pamiętam, kiedy Włosi mi się pytają skąd jestem to tłumaczę, że ze wsi pod Kaliszem. Muszę im tłumaczyć, że leży między Poznaniem a Wrocławiem i dopiero kiedy dodaję, że jest to najstarsze miasto w Polsce i leży na Szlaku Bursztynowym to wtedy są zachwyceni, oni uwielbiają miasta najstarsze. U nich wszystkie są takie. Dodaje też, że w 1997 roku był tu Jan Paweł II, że jest tu bardzo znane Sanktuarium św. Józefa i to do nich też przemawia. Mój związek z tym regionem jest ogromny, ale nie sądziłem, że mogę otrzymać tak wysokie odznaczenie.    

Dziękuję za rozmowę

xnews DUZE

Najnowsze ankiety

Czy jesteś zadowolony z liczby, skali i terminów oddania inwestycji w Kaliszu

Głosuj Zobacz wyniki

Banner srodek P

3 kolumny P

R 5 P

Redakcja portalu

www.faktykaliskie.pl
ul. Wrocławska 53-57, Kalisz
tel. 661 297 793
e-mail:

Redaktor portalu
Anna Miklas-Pęcherz 

Redakcja telewizji

Magazyn Miejski
ul. Wrocławska 53-57, Kalisz
tel. 62 598 47 81
e-mail:

Kierownik redakcji
Marcin Spętany